ضعف عضله و ورزش درماني درنرو پاتي

مطالعات زیادی بر اثر ورزش درمانی بر نروپاتی محیطی انجام شده. در یک مطالعه بر روی شارکوت ماری توث دیده شد که ورزش با شدت متوسط به مدت دوازده هفته باعث افزایش قدرت بین ۴-۲۰ درصد بدون آسیب به عضلات شد.اما ورزشهای سنگین برای بیماران مبتلا به نروپاتی آسیب رسان بوده باعث ضعف عضله می شوندو بیاران باید از شرکت در برنامه های ورزشی سنگسن خودداری نمایند. به این حالت ضعف ناشی از کار بیش از حد اطلاق می شود و مشخصه آن کاهش قدرت عضلانی نیم ساعت پس از ورزش و درد عضلانی ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد از ورزش است. سایر علایم شامل گرفتگی عضلانی، احساس سنگینی در اندامها و تنگی نفس طولانی است.

ورزشهای ملایم با شدت کم بصورت هوازی مثل پیاده روی،شناکردن، دوچرخه ثابت باعث بهبود وضعیت قلبی عروقی و افزایش توانایی عضله می شود. این ورزشها باعث کاهش خستگی بیمار می شود.

احساس خستگی در نروپاتی محیطی به چند علت ایجاد می شود و شامل اختلال در فعال شدن عضلات، ضعف عمومی عضلات، و کاهش توانایی قلبی و ریوی بعلت کم تحرکی بیمار است. ورزشهای هوازی نه تنها عملکرد فیزیکی بیمار را بهتر می کنند بلکه باعث کاهش افسردگی ، حفظ وزن بدن و پیشگیری از افزایش وزن، و افزایش تحمل درد می شود. ورزشهای هوازی باعث کنترل بهتر قند در بیماران دیابتی می شود. ورزش ممکن است گرفتگی عضلانی را تشدید کند. بیماران باید به انجام گرم کردن و سردکردن مناسب در هنگام انجام ورزش توجه داشته باشند.

بیماران مبتلا به نروپاتی محیطی در معرض گیر افتادن عصب می باشند که باید از ان پیشگیری کرد .

اگر  دربیمار مبتلا به نروپاتی  مجبور به بیحرکتی شویم ،مثلا بدنبال پیچ خوردن مچ پا برای بیمار بی حرکتی تجویز شودُ باید در اولین فرصت حرکات بیمار را شروع کرد و برای بیمار یک دوره فیزیوتراپی انجام داد زیرا این بیماران بیشتر در معرض خشکی عضلات و مفاصل می باشند

چه ورزشی برای زانو درد خوب است ؟

 

برای بسیاری از كسانی كه زانو درد دارند ورزش توصیه می‌شود اما چه ورزش‌هایی برای زانوهای خراب مفید است.

ورزش هایی که برای شما مفید هستند:
شنا كردن اولین گزینه پزشكان است.شنا به جز شنای كرال پشت،برای زانوها بسیار مفید است. علاوه بر شنا می‌‌توان در قسمت كم عمق استخر قرار گرفته و به مدت 15 دقیقه در مسیر عرض استخر راه رفت.این كار موجب می‌‌شود بدون وارد آمدن فشار بر مفصل زانوی مبتلا به آرتروز، عضلات اطراف زانو تقویت شود تا وزن اندام‌های فوقانی به زانو وارد نیاید.البته امكان این ورزش همیشه مهیا نیست.دومین گزینه پیاده‌روی است.پیاده‌روی فشار زیادی بر زانوها وارد نمی‌كند. پیاده‌روی سریع،اگر قبلا آسیبی در زانوهایتان نداشته‌اید،مشكلی ندارد.اما به زانوهای معیوب آسیب می‌رساند.دوچرخه‌سواری نیز بر روی زانوها فشار زیادی وارد نمی‌كند.به‌طور كلی هرگونه فعالیتی كه فشار كمی بر زانوها وارد كند و یا فعالیت‌هایی كه در آنها شما مجبور نیستید به‌سرعت تغییر جهت بدهید،برای زانوها مشكل‌ساز نیستند.

 

ورزش هایی که برای شما مضر هستند:
هر ورزشی كه مستلزم خم‌كردن شدید زانوها باشد می‌تواند به زانو صدمه بزند.اگر خم كردن به‌همراه بلندكردن وزنه باشند،فشار مضاعفی به زانوها وارد می‌كند و می‌تواند به زانو آسیب برساند.با این تعریف فعالیت‌های ورزشی كه در آنها خم می‌شوید یا می‌پرید،مثل بسكتبال و فوتبال برای زانوها مضرند.ورزش‌هایی كه در آن حركت‌های خم‌شدن زانوها و فرودآمدن روی پاها به دفعات زیاد انجام می‌شود نیز برای زانوها مضر هستند،تنیس،بدمینتون و فوتبال از این دسته ورزش‌ها محسوب می‌شوند.طناب‌زدن جزء موارد استثنایی است كه به رغم پریدن آسیبی به زانو وارد نمی‌كند.ورزش‌هایی كه در آنها فرد می‌پرد،فرود می‌آید یا در حال دویدن به‌طور ناگهانی تغییر مسیر می‌دهد،فشار خیلی زیادی  روی زانوها وارد می‌كند كه ممكن است منجر به آسیب‌ به رباط‌های زانو و به‌خصوص رباط صلیبی قدامی شوند.حتی مقادیر كم این فعالیت‌های ورزشی نیز می‌توانند باعث آسیب به غضروف یا منیسك‌های زانو كه از غضروف آن محافظت می‌كنند، بشود.توجه داشته باشید ورزشكاران حرفه‌ای با گذراندن دوران بدن سازی و تقویت عضلات پا احتمال آسیب دیدگی را كاهش می‌دهند ضمن این‌كه قبل از شروع ورزش نیز بدن خود را بطور اصولی و مناسب گرم می‌كنند، برای همین است كه میزان آسیب در آنها كمتر است، ورزشكاران آماتوریست كه مثلا فوتبال بازی می‌كنند.

 


با چند ورزش می‌‌توان عضلات زانو را به طور اختصاصی تقویت كرد.یكی از این ورزش‌ها،این است كه روی زمین بنشینند و پای خود را دراز كنند و به حالتی قرار گیرند كه به مفصل‌‌شان فشاری وارد نیاید سپس به حالت در جا عضله جلوی ران خود را منقبض كنند و تا 10 شماره به همین حالت نگه دارند.می‌‌توان برای مثال،صبح سه بار،ظهر سه بار و شب هم سه بار این كار را انجام دهید. البته در روزهای ابتدایی بهتر است زیاد به اندام‌های‌شان فشار وارد نیاورید و به تدریج و به صورت هفته‌ای یك بار،شدت یا مدت تمرین را به مقدار 10 تا 20 درصد افزایش دهید.این نوع ورزش برای عضله چهار سر ران یا جلوی ران است.برای پشت ران هم می‌‌توان عضله پشت ران را منقبض كرد و به طور مشابه با تعداد و مدت گفته شده عمل كرد.

 منبع:سیمرغ