بافت نرم

اصطلاح بافت نرم، اشاره به بافت‌هایی دارد که سایر ساختمان‌ها و اعضای بدن را به یکدیگر ارتباط داده، حمایت کرده و یا احاطه می‌کنند. بافت نرم شامل ماهیچه‌ها، تاندون‌ها (نوارهایی از جنس فیبر که ماهیچه را به استخوان متصل می‌کنند)، بافت‌های فیبروزی، چربی، عروق خونی، اعصاب و بافت سینوویال (بافت اطراف مفاصل) می‌باشد.

تومورهای بافت نرم

تومورهای بافت نرم به آن دسته از ضایعات تومورال اطلاق می‌شود که منشا غیر استخوانی داشته و از بافت پیوندی بدن مانند بافت چربی، عضله، عروق خونی، بافت عصبی و سایر بافت‌های همبندی بدن ریشه می‌گیرند. تومورهای بافت نرم به نسبت شایع‌تر از تومورهای استخوانی بوده، به دو گروه خوش‌خیم و بدخیم تقسیم می‌شوند. شایع‌ترین تومور خوش‌خیم، لیپوما و شایع‌ترین تومور بدخیم، لیپوسارکوما می‌باشد. تومورهای بافت نرم برخلاف تومورهای استخوانی، حتی در مواقعی که بدخیم هم باشند معمولاً بی‌علامت بوده و بیشتر بیماران به صرف داشتن برجستگی بدون درد به پزشک مراجعه می‌کنند. موارد استثنائی مانند همانژیوماها و تومورهای بافت عصبی، دردناک هستند.

بیشتر این توده‌های بی‌علامت، ممکن است مدت‌ها پیش ایجاد شده باشند و همانند تومورهای استخوانی در بیشتر موارد دلیل خاصی برای تشکیل آنها وجود ندارد، گو اینکه عامل تروما و ضربه در درصد بالاتری از آنها به نسبت تومورهای استخوانی وجود دارد. برخی از انواع آنها مانند رابدومیوسارکوما در کودکان و انواع دیگر مانند لیپوسارکوما و هیستیوسیتوز و فیبروز بدخیم در افراد مسن دیده می‌شوند. ام‌ آر آی، روش رادیولوژیک بسیار موثری در تشخیص این دسته از ضایعات ارتوپدی می‌باشد. بیشتر تومورهای خوش‌خیم نیازی به مداخله جراحی ندارند و در بعضی از موارد به خودی خود از بین می‌روند؛ ولی انواع بزرگ‌تر (قطر بالای ۵ سانتی‌متر) و انواع عمقی، به دلیل آنکه امکان بدخیمی در آنها بالاتر است، نیاز به خارج کردن از بدن دارند. بعضی از تومورهای بافت نرم مانند رابدومیوسارکوم و سینوویال‌سارکوما به داروهای شیمی ‌درمانی حساس می‌باشند. پرتو درمانی نیز در درمان تعدادی از تومورهای بافت نرم مؤثر است.

سارکوم بافت نرم

توده بدخیمی که به داخل بافت نرم توسعه یافته است، سارکوم نامیده می‌شود. سارکوم اصطلاحی یونانی بوده و به معنی افزایش گوشت است. سارکوم بافت نرم، انواع مختلفی دارد. این سرطان‌ها یک گروه می‌باشند زیرا دارای مشخصات میکروسکوپی معین و علایم و نشانه‌های یکسان می‌باشند و عموماً به روش‌های مشابهی درمان می‌شوند. سرطان استخوان (استئوسارکوم) نیز سارکوم نامیده می‌شود، اما در گروه جداگانه‌ای دسته‌بندی می‌شود زیرا مشخصات میکروسکوپی و بالینی متفاوتی داشته و نیز به روش متفاوتی درمان می‌شود. سارکوم، بافت‌های اطراف را مورد تهاجم قرار داده و به سایر اعضای بدن متاستاز (انتشار) پیدا می‌کند و تشکیل تومورهای ثانویه را می‌دهد. سلول‌های تومور‌های ثانویه، مشابه سرطان اولیه می‌باشند. تومور ثانویه تحت عنوان سارکوم متاستاتیک بافت نرم نامیده می‌شود زیرا قسمتی از همان سرطان می‌باشد.


منبع:پرشین