کمردرد

یکی از شایع ترین دردهایی که بیمار را نزد پزشک می برد کمردرد است. شاید بتوان گفت که بیش از ۶۰ درصد مردم تا سن ۳۰ سالگی کمردرد را به نحوی تجربه کرده اند و با افزایش سن این موضوع بیشتر به چشم می خورد. از سن ۳۰ سالگی به بعد در واقع تخریب مهره ها آغاز می شود و با افزایش سن، قوس ستون فقرات بیشتر شده و به دلیل کوتاه شدن ارتفاع بدنه مهره ها و ارتفاع دیسک های بین مهره ای رفته رفته تا حدودی قد افراد کوتاه تر می شود. علاوه بر بیماری های مختلفی که در سنین بالا به طور شایعی ستون فقرات را در گیر می سازد، خود کهولت به تنهایی می تواند دلیل خوبی برای کمردرد باشد.

 

ستون فقرات انسان ساختمان بسیار پیچیده ای است و از لحاظ تشریحی به دو قسمت تقسیم می شود.

قسمت جلویی که از یک سری بدنه استخوانی استوانه ای تشکیل شده که به وسیله دیسک های بین مهره ای به هم وصل شده اند و به وسیله دو رباط طولی بزرگ جلویی و پشتی روی هم نگهداری می شوند. قسمت پشتی از عناصر ظریف تری تشکیل شده که از بدنه مهره به شکل پایک هایی خارج شده و با رباط های اطراف خود کانال مهره ای را می سازند که نخاع در داخل آن قرار دارد. ثبات ستون فقرات به دو نوع حمایت وابسته است:

۱) مهره های استخوانی و دیسک بین مهره ای ۲- ماهیچه ها و رباط های اطراف آن. اگرچه این ساختمانها بسیار محکم و قوی هستند اما برای انجام ساده ترین حرکات کمر که فشار بسیار زیادی به مهره های کمر وارد می کند، بودن عضلا ت قوی مانند عضلا ت شکم، کمر و پهلوها ضروری است. تعداد مهره ها در ستون فقرات انسان ۳۳ عدد می باشد که ۲۴ عدد از آنها از هم جدا و ۹ عدد از آنها به هم چسبیده اند و استخوان خاجی و دنبالچه را می سازد. دیسک بین مهره ای از دو قسمت مشخص ساخته شده است:

۱) اطراف دیسک یک بافت فیبری محکم بوده و «آنولوس فیروز» نام دارد

۲) قسمت مرکزی دیسک کمر یک ماده ژلا تینی به نام «نوکلئوس پولپوس» وجود دارد.

وظیفه دیسک در واقع ایجاد یک بستر نرم برای دو مهره مجاور است که از برخورد دو استخوان با هم جلوگیری کرده و با خاصیت ارتجاعی خود ضربه ها را مهار می کند.

یکی از کارهای بسیار مهم برای پیشگیری  کمردرد ورزش است. همانطور که ذکر شد یکی از اجزای مهم ساختمان ستون فقرات عضلا ت قائم نگهدارنده ستون فقرات هستند. هرچند بتوانیم این عضلا ت را تقویت کنیم در پیشگیری از ابتلا به کمردرد موفق تر خواهیم بود. ورزش های نامناسب و سنگین نه تنها مفید نیست بلکه خود باعث تخریب دیسک بین مهره ای شده و درمان کمردرد را به تاخیر می اندازد. ورزش های مخصوص کمردردباید توسط پزشک یا متخصص فیزیوتراپی به بیماران آموزش داده شود. شنا، پیاده روی در سطح هموار، راه رفتن در آب از ورزش های بسیار مفید برای افراد مبتلا به کمردرد است.

 امروزه روش‌های فیزیوتراپی و ورزشی موفقیت بیشتری نسبت به روش‌های پرهزینه و سخت جراحی در درمان دیسک کمر دارند. این روش‌ها با از بین بردن نیاز بیماران به استفاده از درمان‌های دارویی و عوارض روش‌های جراحی باعث کاهش استرس بیمار و بهبود سریع‌تر می‌شوند. طیف گسترده‌ای از روش‌های ورزشی و فیزیوتراپی جهت بهبود دیسک کمر توسط همکاران ما در کلینیک فیزیوتراپی آرمانی انجام می‌شود.